Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Artikelen

Tips voor het schrijven van een persbericht

Heb je nieuws dat je wereldkundig wilt maken via de pers, dan is het versturen van een persbericht de geijkte weg. Een persbericht is een kort document met een informatieve tekst die de pers kan gebruiken als input voor een artikel of een bericht. Garantie voor plaatsing is niet verzekerd, maar niet geschoten is altijd mis.

De opbouw

Persberichten zijn bijna altijd volgens een vast stramien opgebouwd:

vermelding: ---PERSBERICHT--- en datum.
een pakkende titel: een titel die de lading dekt én nieuwsgierig maakt.
de inhoud van het bericht: feitelijke, duidelijke informatie met eventueel een of meer citaten van mensen die iets over de inhoud van je bericht hebben gezegd.
einde-melding: een duidelijke markering waar het bericht ophoudt, zodat er geen informatie in de krant of een tijdschrift verschijnt die helemaal niet bedoeld is voor publicatie.
noot voor de redactie: vermelding van de organisatie die het persbericht de wereld in stuurt, naam contactpersoon en hoe die bereikt kan worden, en eventueel informatie waar beeldmateriaal te krijgen of te vinden is.

Waar moet je op letten?

Persbureaus en redacties van kranten en tijdschriften krijgen talloze persberichten per dag. Je krijgt als verstuurder van een persbericht maar één kans en die kans duurt ongeveer twee seconden. Waar moet je op letten bij het opstellen van een persbericht?

Pakkende titel. Redacteuren scannen de koppen van de persberichten razendsnel en vissen alleen die berichten eruit die op het eerste gezicht de moeite waard lijken. Dat zijn berichten die nieuwswaarde hebben of inhoudelijk relevant zijn voor het tijdschrift of programma. Als dat niet meteen blijkt uit de titel van het persbericht, wordt het terzijde geschoven.

Korte en krachtige inhoud. Een goed persbericht is kort (hooguit één A4'tje) en bondig. De formulering is helder en actief (dus geen lijdende vorm). Behandel in volgorde van belangrijkheid: wie, wat, waar, waarom, wanneer en hoe. Meteen aan het begin moet duidelijk zijn waar het over gaat. Wollige, onheldere berichten verdwijnen onmiddellijk in de prullenbak. De inhoud kan zó overgenomen worden in een krantenbericht, of leent zich ervoor om verder bewerkt te worden door een redacteur, die er naar eigen inzicht het een en ander omheen schrijft (of weglaat). Vermijd jargon, reclame- en marketingtaal!

Goed gekozen citaten. Citaten maken een persbericht levendig en geven ook een zeker gewicht aan de inhoud van een bericht, als ze tenminste afkomstig zijn van iemand die er werkelijk wat over te zeggen heeft. Een citaat van iemand van de marketingafdeling zelf is geen goed citaat. Maar een citaat van een gezaghebbende buitenstaander is waardevol.

Op papier of digitaal? Een digitaal, per e-mail verzonden persbericht heeft als voordeel dat je het met één druk op de knop naar talloze ontvangers kunt verzenden. Het risico is echter groot dat het bericht in de spambox terechtkomt. Bovendien zal een ontvanger het bericht soms niet eens openen. Zorg voor een pakkend onderwerp om de leeskans te verhogen. Papieren persberichten worden behandeld als 'echte' post, en krijgen daardoor vaak net iets meer aandacht. Maar het vergt veel werk om een grote hoeveelheid papieren persberichten te versturen. Sommige organisaties kiezen voor beide opties, maar voor de ontvanger is dat vervelend. Die moet zijn kostbare tijd twee keer aan je bericht besteden. Dat kan precies zijn wat je wilt, maar de kans op ergernis is groot...

Heldere einde-markering. Geef in duidelijke letters (vet of hoofdletters) aan waar het persbericht ophoudt. Je wilt niet dat er informatie in de krant verschijnt die niet voor publicatie bedoeld is. Zet dus: "EINDE PERSBERICHT". Begin de noot voor de redactie met: "NIET VOOR PUBLICATIE".

Zorg voor een bereikbare contactpersoon. In de noot voor de redactie vermeld je de naam van degene bij wie er meer informatie te krijgen is, ook buiten kantoortijd. Een redacteur die het persbericht wil gebruiken, wil bijvoorbeeld nog wat aanvullende informatie, of wil een afspraak maken voor een interview. Die redacteur heeft een strakke deadline, dus die wil niet geconfronteerd worden met een afwezige contactpersoon, of iemand die inhoudelijk niks te melden heeft. De contactpersoon moet dus op de dag van verschijning van het persbericht klaar zitten bij de telefoon en de computer, en over goede, extra informatie beschikken. De organisatie moet bereid zijn tijd te spenderen aan het geven van interviews.

Beeldmateriaal. Je kunt ervoor kiezen beeldmateriaal (foto's, dia's) mee te sturen met een persbericht. Dit beeldmateriaal moet van goede kwaliteit zijn, anders is het, zeker voor tijdschriften, onbruikbaar. Veel handiger is digitaal beeldmateriaal. Maar in plaats van dit meteen als bijlage mee te sturen, kun je beter onderaan het persbericht vermelden waar de bestanden te downloaden of op te vragen zijn. Dat scheelt overbelaste mailboxen van ontvangers. Ook voor digitaal beeldmateriaal geldt dat het van hoge kwaliteit moet zijn (minstens 300 dpi), wil het bruikbaar zijn voor tijdschriften. Die bestanden zijn groot. Maar voor plaatsing op het web is juist weer behoefte aan kleine bestanden. Zorg dus ook voor beeldmateriaal dat geschikt is voor plaatsing op het web. Laat je over deze materie voorlichten door een goede vormgever.

Check-check-doublecheck. Een fout in een persbericht gaat met het persbericht zelf het hele land door (of de hele wereld over). Controleer het bericht dus grondig op fouten voordat je het aan de openbaarheid prijsgeeft. Let op juiste spelling van namen, juiste inhoud van citaten (leg ze voor aan de bevraagde) en ondubbelzinnige formuleringen. Laat er minstens twee andere mensen naar kijken.

Op April 3, 2012


Ingediend door House of Words

Duinwijklaan 42, Beverwijk